BLOG

Դժվար թե մեզնից մեկը հիշի, թե ինքն ինչպես է քայլել սովորել: Երեխաներին նայելով՝ ենթադրում ենք, որ նույն զգուշավորությամբ ընկել ենք ու բարձրացել, եղել ենք նույնքան անփույթ, աշխատասեր և հաստատակամ, որքան հիմա նրանք են: Երբ ծնվում է մեր առաջնեկը, ծնողական գործում ստիպված ենք առաջին քայլերն անել, և պետք է նշել, որ

Ավելին

Հաճախ ծնողների մոտ հարց է առաջանում, թե բարեկամներին, ընկերներին և ծանոթներին ինչպես հայտնել երեխայի ախտորոշման մասին: Անհանգստանալու համար յուրաքանչյուր ծնող կարող է իր պատճառներն ունենալ: Որոշ մարդիկ այդպիսի բարդ իրավիճակում ինքնամփոփվում են: Նրանց թվում է, թե այդպիսի լուր լսելուց հետո մարդկանց վերաբերմունքն իրենց հանդեպ շրջապատում կփոխվի: Իհարկե, ծնողներն իրենք պետք

Ավելին

Պատկերացում կա, որ Դաունի համախտանիշ ունեցող երեխան ծնողներից անձնուրացություն է պահաջում: Դա շատ հստակ երևում է հաճախ հնչող «խաչ քաշել ամբողջ կյանքի վրա», կամ «կյանքդ կանցնի, մինչև մեծացնես» և նմանատիպ այլ արտահայտություններում: Նման խոսքեր լսելիս՝ անկախ քո կամքից անհույս դատապարտվածի զգացողություն է առաջանում: Փորձենք պատկերացնել, որ ինչ-որ մեկի, կամ ինչ-որ

Ավելին

Ի՞նչը կարող է ավելի մեծ ցավ պատճառել, քան լուրն այն մասին, որ այդքան սպասված փոքրիկի մոտ ամեն ինչ չէ, որ կարգին է, որ նա ծնվել է ոչ այնպիսին, ինչպես պատկերացրել ենք ինն ամսվա ընթացքում: Մենք հրաժարվում ենք հավատալ, որ մեր փոքրիկը երբեք էլ չի լինի այնպիսին, ինչպիսին կուզեինք նրան տեսնել:

Ավելին

Ագրեսիվությունը հանդիսանում է երեխաների խմբերում առավել հաճախ հանդիպող խնդիրներից մեկը: Երեխաները վիճում են, կռվում, վիրավորում միմյանց: Սովորաբար ընդունելով վարքային նորմերը և կանոնները, երեխաները իրենց ագրեսիան աստիճանաբար վերափոխում են ավելի կառուցողական վարքային ձևերի: Որոշ երեխաների մոտ ագրեսիվ դրսևորումները՝ որպես հաստատուն վարքային ձև, ոչ միայն պահպանվում են, այլ նաև ամրապնդվում և վերափոխվում

Ավելին

Ագրեսիան հանդիսանում է մարդկային հոգեկան աշխարհի ուսումնասիրման կենտրոնական խնդիրներից մեկը: Մարդկային ագրեսիան պայմանավորված է ինչպես կենսաբանական, այնպես էլ հոգեբանական և սոցիալական խնդիրներով: Վերջին տարիներին ագրեսիայի ուսումնասիրությունը նոր զարգացում է ստացել պայմանավորված այն բոլոր բնակլիմայական և սոցիալական փոփոխություններով, որոնք այս կամ այն չափով ազդում են մարդկային ագրեսիայի զարգացման վրա: Ռ. Բերոնը

Ավելին

Ընտանիքում յուրահատկությունով երեխայի ծնունդը դժվարին ժամանակ է և՛ կնոջ և՛ ամուսնու համար: Մեր ընտանիքները խոսում են այն մասին, որ առաջին տարին ամենադժվարն է (ոմանց մոտ ժամանակահատվածն ավելին է), իսկ այնուհետև, որպես կանոն, ավելի հեշտ է դառնում, մանավանդ, երբ հայրը և մայրը կարողանում են միջանձնային հարաբերություններ կառուցել: Հոգեբան Եկատերինա Դյոմինան մի

Ավելին

Երեխան խոսքը յուրացնում է մեծահասակների հետ հուզական և խոսքային շփման ընթացքում՝ նրանց ընդօրինակելով։ 0-1 տարեկանում առաջատար գործունեությունը հուզական հաղորդակցումն է մեծի հետ։ Անհրաժեշտ է, որ մեծահասակները մշտապես հուզականորեն շփվեն, խոսեն երեխաների հետ։ Անհրաժեշտ է մեծահասակներին, հատկապես մայրիկներին, զինել համապատասխան գիտելիքներով, որպեսզի նրանք․ · Հղիության շրջանից սկսած խոսեն երեխայի հետ՝ ասելով,

Ավելին

Վարքը օրգանիզմի արձագանքն է տարբեր ազդակներին՝ ինչպես արտաքին միջավայրից եկող, այնպես էլ ներքին։ Այն կարող է լինել գիտակցված կամ չգիտակցված, կամային կամ ոչ կամային, ակնառու կամ ոչ ակնառու: Դեռևս Դեմոկրիտեսը, Հիպոկրատն (մ.թ.ա. 460-377թթ) իրենց աշխատություններում նշել են շրջակա միջավայրի ազդեցությունը մարդու վարքի վրա: Գ.Ե. Սուխարևան մանկական հասակի հոգեբուժության իր դասախոսություններում

Ավելին

Ինքնասպասարկման հմտությունների զարգացման համար շատ կարևոր է ճկունության զարգացումը: Ճկունության և հմտության զարգացման միջև կապը հասկանալու համար կարող եք պատկերացնել էլեկտրական լարեր, որոնցով հոսանքը անցնում է երկու ուղղությամբ: Քանի դեռ երեխան չի զբաղվում ինքն իրեն սպասարկելով, լավ զարգացած ճկունության անհրաժեշտություն չի զգացվում: Հաճախակի պարապմունքների և գործողությունների բազմակի կրկնությունները՝ ինքնասպասարկման հմտությունների

Ավելին