Կրթություն

2 շաբաթական երեխան սկսում է արձագանքել խոսողի ձայնին, դադարում է լացելուց, ականջ է դնում ձայներին։ Առաջին ամսվա վերջում երեխային կարելի է հանգստացնել մեղեդային երգերով։ Երկրորդ ամսվա վերջում երեխան կարողանում է որոշել ձայնի ուղղությունը, կարողանում է աչքերով հետևել խոսողին, թեքում է գլուխը նրա կողմը։ 2-3 ամսականում երեխանները սկսում են գղգղալ, 5-6

Ավելին

Սա այն ամենացավոտ հարցերից մեկն է, որն անհանգստացում է Դաունի համախտանիշ ունեցող երեխայի ծնողներին: Ծնողներն այնքան են ուզում, որ երեխան խոսի, և այդ ցանկությունը հասկանալի է այնպես, ինչպես հասկանալի է ծնողի անհանգստությունը: Վաղ տարիքի օգնության մանկավարժական ծրագրերում մեծ ուշադրություն է դարձվում խոսքի զարգացմանն ու հաղորդակցությանը՝ սկսած ծննդյան առաջին շաբաթից և

Ավելին

Յուրաքանչյուր երեխա եզակի է: Ծնողները պետք է հիշեն դա, նախքան կսկսեն իրենց երեխայի հաջողությունները համեմատել մյուս երեխաների հաջողությունների և ձեռքբերումների հետ՝ չմոռանալով, որ երեխայի ձևավորման և զարգացման հանար կարևոր նշանակություն ունեն՝ · ժառանգականությունը, · ներարգանդային շրջանի առանձնահատկությունները, · սոցիալական հաղորդակցումը, · արտաքին միջավայրի ազդեցությունը և այլն: Յուրաքանչյուր անձի ձևավորման գործում,

Ավելին

Խաղը շատ կարևոր ոլորտ է ցանկացած երեխայի կյանքում: Կարելի է ասել, որ այն գործողության հստակ տեսակ է, կյանքի միջոց, այն ձևը, որի միջոցով երեխան ճանաչում է աշխարհը: Երեխան ուսումնասիրում է, կրկնօրինակում, կրկնում, մարզվում, յուրացնում, ձեռք բերում փորձ, և այն օգտագործում այլ իրավիճակներում: Անշուշտ, խաղն անհրաժեշտ հմտություններ ձեռք բերելու միակ միջոցը

Ավելին

Երեխային մանկապարտեզ ուղարկող ընտանիքի համար բացի այն, որ անհանգստանում են, թե արդյոք երեխան ինքնուրույն, առանց ծնողների օգնության կկարողանա հաղթահարել այն դժվարությունները, որոնք կծագեն նոր միջավայրում, կարող են նաև այլ կարգի անհանգստություններ լինել: Իրենց՝ տանը մեծացած «ոչ սովորական» երեխան մտնում է մեծ աշխարհ: Ինչպե՞ս կընդունի նրան այդ մեծ աշխարհը: Կընդունի՞ արդյոք:

Ավելին

Հնարավոր է, որ դուք արդեն ուշադրություն եք դարձրել, որ այժմ մանկական կոլեկտիվներում ավելի հաճախ են հանդիպում Դաունի համախտանիշ ունեցող երեխաներ: Առաջներում նրանք ավելի շատ տանն էին լինում, կամ հատուկ մասնագիտացված մանկական հաստատություններում, մինչ այդ ընթացքում իրենց «սովորական» հասակակիցները հաճախում էին սովորական մանկապարտեզներ: Երեխաների այդ անարդար մեկուսացումը լիարժեք սոցիալական միջավայրից, որում

Ավելին

Մանկական բնական այս պահանջի մասին կարելի է պատկերացում կազմել, տեսնելով միայն, թե փոքրիկը ինչպիսի հետաքրքրությամբ է նայում ուրիշ երեխաների և փորձում շփվել նրանց հետ: Երեք տարեկանում երեխան հայտնաբերում է, որ գոյություն ունի եռանկյունի՝ ինքը, մայրիկը և հայրիկը, ընդ որում՝ նրա համար դառնում է ակնհայտ, որ ծնողները զույգ են կազմում: Իսկ

Ավելին

Սովորաբար ծնողները լավ գիտեն իրենց երեխայի բնավորությունն ու սովորությունները: Նրանք գիտեն, թե երեխային ինչն է դուր գալիս, իսկ ինչը՝ ոչ, ինչով է սիրում զբաղվել և ինչն է, որ չի անի ոչ մի դեպքում: Նրանք ծանոթ են երեխայի ճաշակին, նախասիրություններին ու բարքերին: Նրանք գիտեն, թե ինչպես ազդել երեխայի վարքի վրա… Հե՞շտ

Ավելին

Դժվար թե գտնվի մի երեխա, որ երբևէ չի հիվանդացել: Երբեմն լուրջ բուժում և վիրահատական միջամտություն է անհրաժեշտ: Ինչպե՞ս այդ իրավիճակը հաղթահարել առանց վախի և հուսահատության: Վիրահատության նախապատրաստվելու ժամանակ մեծ դեր ունի հոգեբանական գործոնը: Բնականաբար ծնողի անհանգստությունը, երեխայի առողջության և վիրահատության ընթացքի հետ կապված, այդ ընթացքում ավելի արտահայտված է: Ի՞նչ անել,

Ավելին

Ընտանիքում նոր երեխայի ծնունդը դրամատիկ է ավագ երեխաների համար, քանի որ քույրիկի կամ եղբոր հայտնվելը նրանց մոտ մի շարք բարդ զգացմունքներ է առաջացնում: Դրանցից մեկի՝ խանդի մասին կխոսենք ավելի հանգամանալից: Միանգամից նշենք, որ տասնութ ամսականից մինչև չորս տարեկան երեխայի մոտ խանդի իսպառ բացակայությունը պետք է զգաստացնի ծնողներին: Մեծ երեխան միանգամայն

Ավելին